Witam,
Co roku w Tatrach zimą ludzie giną w lawinach, bo poruszają się letnimi wariantami szlaków zamiast wariantami zimowymi. Zwykle po każdym takim wypadku TOPR podkreśla nieprzygotowanie turysty, który nie wiedział o przebiegu wariantu zimowego. Problem polega na tym, że zimowe warianty (dopuszczalne zimą w regulaminie TPN pomimo odstępstwa od wytyczonego szlaku paragrafem 3, pkt. 4), choć wypracowywane od dziesięcioleci przez górali, nie są powszechnie znane. Nie ma ani jednej papierowej publikacji, która by je omawiała i z reguły informacje te można uzyskać jedynie na szkoleniach zimowej turystyki górskiej.
Pojawia się zatem potrzeba zebrania dostępnych informacji i udostępnienia jej szerokiemu odbiorcy. Pytanie: jak to najlepiej zrobić? Aktualnie oznaczyłem te warianty, które udało się dobrze udokumentować jako “ścieżki” ze znacznikiem “seasonal” “winter”, nieprzystosowane do jazdy konnej czy rowerowej. Szlaki te są z reguły zimą wydeptane, choć po świeżych opadach śniegu i zamieciach - podobnie jak wszystkie inne tatrzańskie szlaki - mogą być niewidoczne i czytelne jedynie w podglądzie GPS. Dla ustalenia uwagi, przykładowo szlak na Skrajny Granat wygląda tak (projektyprzygodowe.pl):
(wariant zimowy - czerwone kropki; w przybliżeniu letni, przecinający na długim odcinku silnie nachylone zbocze - białe). Oczywiście żadnego oznakowania szlaków pod śniegiem w Tatrach zimą nie widać - z wyłączeniem dojścia do schroniska w Dolinie 5 Stawów i dojścia do schroniska Murowaniec niebieskim szlakiem, które mogą być znakowane tyczkami.
Co do wiarygodnych źródeł - tzn. omawianych przez specjalistów, a nie przez przypadkowych turystów - Kilka lat temu Marcin Józefowicz, ratownik TOPR omówił niektóre warianty na webinarze Tatrzańskiego Parku Narodowego, który przez około 2 lata był dostępny do oglądania na stronach TPN. Dodatkowo, szkoła mountainclimbingschool.pl (tam również ratownik TOPR, Paweł Grocholski) - opisała niektóre warianty zimowych szlaków w Tatrach. Do tego dołożyć można też opis szlaku na Rysy wg omówienia instruktora szkoły wspinania Kilimanjaro, P. Sztaby (PZA), uzupełnionej opisem podróżnika, Łukasza Supergana). Rolę wspierającą dla orientacyjnie określonego opisem szlaku mogą pełnić zapisy przejść indywidualnych turystów z GPS.
Wprowadzone szlaki
- Dojście z Hali Kondratowej na Wyżnią Kondracką Przełęcz z ominięciem lawinowego Piekła (Józefowicz).
- Dojście z Hali Kondratowej na Przełęcz pod Kopą Kondracką z ominięciem lawinowych zboczy flankujących szlak zielony (Józefowicz).
- Dojście z Doliny Pięciu Stawów na Szpiglasową Przełęcz z ominięciem lawinowych zboczy tuż powyżej stawów (Józefowicz).
- Dojście na Świnicę Taternicką z ominięciem wierzchołka klasycznego z niebezpiecznym Żlebem Blatona (Grocholski).
- Dojście na Zawrat bez podcinania pola śnieżnego na Kościelcowej Grzędzie i dalej Zawratowym Żlebem zamiast eksponowanym szlakiem niebieskim z
ukrytymi pod śniegiem łańcuchami (czyli bez asekuracji) (Grocholski). - Dojście na Skrajny Granat z ominięciem trawewrsowania lawinowego zbocza masywu Żółtej Turni (Grocholski).
- Dojście nad Czarny Staw Gąsienicowy z ominięciem lawinowych zboczy Małego Kościelca (tam zginął M. Karłowicz) (Grocholski).
- Dojście na Kozią Przełęcz z Koziej Dolinki z ominięciem letniego wariantu, przebiegającego pod stromymi półkami, akumulującymi śnieg (przypadek lawinowy z bieżącego roku!) (Grocholski).
- Zimowe podejście na Karb z ominięciem trawersu Małego Kościelca (Grocholski).
- Rysy - z wyborem żlebu “Rysa” zamiast grzędy, na której są zasypane łańcuchy i ryzyko upadku z wysokości (Sztaba, Supergan, i in.).
