De overgangen van en scheidingen tussen fietspaden en aanliggende voetpaden/trottoirs is inderdaad nogal eens ‘vluchtig’ (ik kan geen ander woord verzinnen zo snel) in Nederland. Daarnaast het gegeven dat zowel de Nederlandse fietser als voetganger nogal autonoom (of anarchistisch?) is in deze en tagging in deze meer academisch van aard dan praktisch is (en nooit compleet).
Er bestaan mtb-paden, separaat aangelegd langs wandelpaden om conflicten te vermijden, waar inderdaad dan een bordje verboden voor voetgangers staat. In mijn ogen volkomen terecht in dat geval. Hoe om te gaan met een mtb’er die fietsend niet meer een hellinkje opkomt maar moet afstappen weet ik zo snel niet. 
Wat me ook eens opviel is dat in bergachtige gebieden mtb-routes als cycleway of met bicycle=designated getagd worden, wat op de kaart en mijn Garmin als een fietspad rendert. Daar zou je toch echt met je Gazelle met bagagedrager en -tas, schapenvelletje over het zadel niet per ongeluk terecht willen komen 
