Dat betekent vrij vertaald: aan deze vijf punten moet je voldoen, zo niet, dan (voor al het overige) verboden toegang. Dat is gewoon Nederlands, zei het een beetje ambtelijk.

De rechter zal afhankelijk van de situatie oordelen of de fietser redelijkerwijs had kunnen weten dat hij/zij op de aangegeven paden hoorde te fietsen (en niet dwars door het bos), en bij een bord als deze zal de conclusie al vrij snel zijn dat dit duidelijk was. Met name omdat het een artikel 461 verboden toegang-melding betreft, waarbij de niet onredelijke uitzonderingen waarmee je wel toegang kan verkrijgen tot het privéterrein expliciet benoemd zijn. Daarbij zal het feit dat de meeste Nederlanders weten dat je niet dwars door een bos hoort te fietsen tenzij dat expliciet aangegeven is ook een rol spelen.

Niet dat zoiets ooit voor een rechter komt trouwens. De bon betalen is een stuk goedkoper.