Okee, duidelijk, ik zei het misschien verkeerd maar ik bedoelde niet dat de buitenste MP een MP als member had, alleen een lijn gemeenschappelijk. Dus we zijn het eens over hoe het hoort te zijn.

Ik zit ondertussen wat te experimenteren.

Als ik het netjes nieuw doe zoals ik beschreef, akker - bos erin - vijver daarin, dan krijg ik het zoals het hoort.

Maar het maakt (voor polygoncutout) uit in welke volgorde je dingen doet. En ook of een lijn die normaal gesproken ongetagd is, een tag heeft (zoals bij een 3dshapes note), want die wordt ergens in het proces dan niet verwijderd terwijl je dat wel wil.
En zojuist zie ik waarom het bij mij fout ging: de dubbele lijn (dus een extra, ongetagde, inner van de akker, die precies samenvalt met de omtrek van het bosje) bestond al!

Dat laatste zie ik trouwens ook geregeld als er meerdere inners zijn die tegen elkaar aanliggen. Zoals bij een eiland in een meer, dat als geheel een inner is maar zelf ook weer verdeeld is in delen die elk apart ook weer een inner van het meer zijn. Als je dan probeert nog iets samen te voegen, uit te snijden of op te delen dan kan het heel onvoorspelbaar uitpakken. Om nog maar te zwijgen van overlappende MP’s waarvan de buitenlijnen opgedeeld zijn in meerdere outers, die elk in meerdere MPen voorkomen…

Afijn, veel worden maar uiteindelijk snap ik dus de theorie wel maar is het toepassen in de praktijk nog even iets anders!

Belangrijkste leerpunten:

  1. Voordat ik ga cutten, checken of de outers van bestaande MP’s geen tags hebben. Dat zou niet moeten gebeuren, maar in de praktijk kom ik het best vaak tegen.

  2. Als ik een “tussenring” wil aanbrengen (dus een bosje om een vijver aanbrengen, terwijl die al uit de akker gesneden is), eerst de bestaande MP opheffen (inners eruit, polygoon reconstrueren uit de outer).

  3. Voor onderhoudbaarheid in de toekomst: hou het simpel. Dus niet de outer verdelen in segmenten die ook door andere MP’s gebruikt worden. Je kunt immers ook de onverdeelde outers van verschillende MP’s deels over dezelfde knopen laten lopen. Dat kan ook lastig zijn, maar het is veel beter voorstelbaar en voorspelbaar, en vergelijkbaar met gewone polygonen.

Hoe je dit soort dingen bij een import op zou moeten lossen, ik zou het niet weten. Gelukkig zijn er mensen die dáár weer heel goed in zijn.