De belgische variant laat vooral een aanpassing van de bestaande borden toe (en dat mag zelfs, middels gebruik van een sticker).
Schattingen zijn dat er in Vlaanderen alleen ongeveer 27.000 ‘doodlopende straten’ zijn, waarvan er 21.000 helemaal niet effectief doodlopen. Dat betekent dan ook dat 21.000 stickers een pak goedkoper uitvallen dan 21.000 borden… (kost, aanbrengen, …)
Waar doel je op met je referentie aan Fietsersbond?
Nederland het idee laten volgen, of een ‘harmonisering’ op hoger niveau proberen te bepleiten?
Het belgische initiatief is - voor zover ik het uit het hoofd weet - niet vanuit Fietersbond gegroeid (maar wellicht wel gesteund), en ik weet niet of er een overkoepelend orgaan boven de ‘nationale’ fietsersbonden staat.
