Dat is het mooie van hoe we dit doen: keuzenetwerken zijn knooppuntnetwerken met daaroverheen de kleurenrondjes. Het bijt elkaar niet, het versterkt elkaar. Nu zelfs Overijssel de paaltjes naar elkaar gaat laten verwijzen, is heel Nederland één groot knooppuntennetwerk.
Er zijn stijlverschillen, er zijn verschillen in of en hoe langere routes, themaroutes en rondjes met het knooppuntennetwerk vervlochten zijn, men hecht nogal aan hun eigen publiciteitsterminologie, en het OSM-schema kan dat allemaal aan binnen hetzelfde stramien. En ook de buitenlandse knooppuntnetwerken, die ze daar meestal zelf anders betitelen en heel uniek vinden, passen er gewoon in.
De toeristische toko’s profileren zich graag met de verschillen. De kunst is om de basis te mappen waarin ze overeenkomen, en daarnaast lokale/regionale/gebiedsgebonden verschillen, die de basis niet beïnvloeden, als extra weer te geven.
o.m. Overijssel wandelnetwerk tot voor kort: Om de volgende paal te vinden moest je op de weg een kleur en een richting kiezen, terwijl je dat op de paaltjes niet kon zien. De verbeterde versie in Noord-Holland zet het nummer of de code van het volgende paaltje in de pijl van de op dat stuk te volgen kleur. Die associatie van kleur met het knooppunt waar je naar toegaat is genoeg om met een knooppuntenlijst je route te kunnen doen. De andere oplossing in Gelderland, met die hoedjes op de palen waar de verwijzingen opstaan, zorgt ervoor dat je onderweg geen kleuren hoeft te onthouden.
Is allemaal goed, zolang ze maar zorgen dat de wandelaar van paaltje naar paaltje geleid wordt.